یه وقتایی به یه چیزایی عادت می کنی
خودتم باورت نمیشه
مثلا خود تو
آره
تو یه شخص صورت خلوت
دماغ عقابی
چشم ریز
پوست تیره
حتی یادمه سر این مدل پیراهن سنتیا چقدر پسر عمم رو اذیت کردم
بهش میگفتم چقدر شبیه شاعرا شدی
اصن خیلی ادبیاتی شدی
حالا عجیب نیست
که مدلت کلا سنتیه
یا چیزای غیر قابل باور دیگه ای هم داری
مثلا یهوییییییییی
ظاهر میشی جلو چشمم
کی فکرشو میکرد؟؟
میدونم آلزایمر هم بگیرم
بازم وقتی از اون جایی که دیدمت رد بشم
دستام یخ می کنه
در صورتی ک خودمم نمیدونم چرا
هعییییی
پ.ن:در مورد خصوصیت صورت خلوت در اینده براتون توضیح خواهم داد
پ.ن:از ایناااااا

برچسب:
نویسنده: پویان محبی