سروده

چه کسی بود صدا زد سهراب؟

من بودم

من

من همان دخترکی که تمان شب تنهایی خود را

می گوید قایقت جا دارد

سهراب:تو نبودی تو مرا قاصد سرو

قاصدی از تاب درختی تابان

صدا میزدی

من همانم اما

دیگر آن دخترک چارده بالا بلند مرگ را بلعیده است

من همان پیرزن مبهوت حیاط وخاکستر اتش زده ی دسته گل باغ بهارم

سهراب:راستی قایق من این همه را جایی نیست کاش قایقی دیگر بود

با تمام وسعتش جای تو را میداشت